انواع مونتاژ ورق فلزی عمدتا موارد زیر را شامل می شود:
Connection Connection : دو یا چند قسمت فلزی ورق توسط پیچ و مهره ها با هم ثابت می شوند. مناسب برای مواردی که نیاز به جداسازی مکرر دارند. اصل اتصال پیچ شامل باز کردن یک سوراخ نخ در یکی از دو قسمت متصل و یک سوراخ از طریق سوراخ در قسمت دیگر ، و در نهایت اتصال آنها با پیچ ها است. یا از طریق سوراخ ها در هر دو قسمت باز شده و آنها را با پیچ و مهره وصل کنید. مزیت این است که چندین بار جدا کردن و مونتاژ آن آسان است ، اما مضرات این است که مشکلات با کیفیت زیادی وجود دارد ، تعداد زیادی پیچ ، هزینه های نصب بالا و راندمان پایین.
riveting: برای رفع دو قسمت ورق فلزی با هم از پرچ ها استفاده کنید. Riveting از مقاومت برشی بسیار خوبی برخوردار است و به ویژه برای موارد ثابت که نیازی به جداسازی ندارند ، مناسب است. این مزایا شامل نیاز به اضافه کردن قطعات اضافی ، قدرت پرچین بالا و راندمان تولید بالا است. مضرات این است که تضمین کیفیت دشوار است و پس از اتصال نمی توان آن را جدا کرد.
welding: برای ذوب فلز و دستیابی به اتصال از انرژی گرما استفاده کنید. روشهای جوشکاری شامل جوشکاری لکه ها ، جوش قوس آرگون ، جوشکاری کربن از جوشکاری کربن و غیره است. این مزایا اتصال محکم و کارآیی اقتصادی است و ضرر این است که جداسازی پس از اتمام جوشکاری دشوار است.
nap-on Connection : اتصال سریع بین قطعات با طراحی یک ساختار SNAP-ON خاص حاصل می شود. مناسب برای مونتاژ قطعات فلزی ورق سبک. اتصال Snap-On به طور کلی به عنوان یک عملکرد پیش موقعیت یابی عمل می کند و نمی توان مستقیماً چسباند.
bonding: دو قسمت ورق فلزی با چسب با هم ثابت می شوند. مزیت این است که نصب آسان است و نقطه ضعف این است که کیفیت و کاربرد چسب نیاز به توجه ویژه دارد.
Connection Connection: دو قسمت ورق فلزی توسط پین ها با هم ثابت می شوند. مناسب برای مواردی که اتصال پایدار لازم باشد ، اما جداسازی آن دشوارتر است.